Çocuklarda Regülasyon ve Ebeveynin Rolü: Sakin Kalmanın Gücü

Herkese merhaba, uzun süre sonra buraya başlayabildim. Merak edenlerden ve bekleyenlerden affola :)
Bugün regülasyondan bahsedeceğim; tabii ki yine :)

Gün içinde sevgili ailelerimden çokça soru alıyorum ve bu soruların cevaplarını onlara iletirken düşündüm ki; konu hep regülasyona geliyor. Bu yüzden benim de gün içinde bolca ihtiyaç duyduğum regülasyondan, yani kendini düzenleyebilme becerisinden bahsedeceğim.

Aileler genellikle çocuğunun bir şeyi öğrenememesinden ya da ortama uygun davranamamasından şikayet ediyor. Kimisi okulda çok hareketli olduğundan, kimisi köşeye kaçıp ortadan kaybolmasından, kimisi masa başına oturtamadığından, kimisi inat davranışlar geliştirip kendine zarar vermesinden, kimisi de elini sürekli ağzına götürdüğünden yakınıyor ve bir çözüm yolu arıyor.

Öncelikle sevgili aileler, elinizdeki çocuğunuzu bırakın ve acilen bu yazıyı okuyup sakinleşin. Çünkü regüle olamayan birisi, bir çocuğu regüle edemez. Ben demiyorum, Porges diyor; ben de ondan öğrendim.

Yani Türkçe meali: Sinir sistemini düzenleyebilen ve olayları doğru yönetebilen bir çocuğun öğrenmesi kolaylaşır, başarı basamaklarını tırmanabilir. Tabii ki bunun için regüle bir anne veya bir babaya ihtiyaç var ya da bir terapiste 😊 Şaka şaka, kesinlikle regüle ebeveyn > regüle terapist.

Evet, bu kadar gevezelikten sonra asıl meseleye dönelim.
Bu konuda ilham aldığım ya da bildiğim isimler Ayres ve Porges.

Porges diyor ki; sinir sistemi güvenlik algısına göre organize olur. Çocuk kendini güvende hissederse regülasyon becerileri gelişir ve öğrenmeye açık hale gelir.

Peki, çocuğu güvende hissettirecekler kimler?
İlk sırada sizlersiniz sevgili ebeveynler 😊 Sakin bir ses tonu, güler bir yüz, yavaş tepkiler, çocuğun önderliğini izlemek…

Gelelim Ayres bacımıza:
Bu bakış açısı daha duyusal. Yani çocuk çevreden aldığı görsel, işitsel, dokunsal, vestibüler, proprioseptif bilgiyi organize edemeyebilir ve bu durum davranışlara yansıyabilir. Örn: tekrar eden davranışlar, bedenini bir yerlere sıkıştırma, vurma, çokça ve anlamsızca hareket etme…

Çocuk duyusal bilgileri organize edemiyorsa, güven hissi zayıflar (Ayres). Güven hissi zayıflayan çocuğun regülasyonu, illaki kendini çevresine sorgulatacaktır.

Bizler yetişkin olarak gün içinde birçok duygusal ve duyusal değişim yaşıyoruz; bazen bunu tolere etmekte zorlanabiliyoruz. Fakat bizim duygusal ve duyusal deneyimimiz, problem çözme yeteneğimiz, hatta hayatta kalma becerimiz olumlu veya olumsuz deneyimlerimizle şekillenip günlük hayatımızı idare ettirecek beceriyi bize sunuyor.

Bir çocuktan beklentiniz olduğunda, onların hayata karşı bizler kadar deneyimli olmadığını unutmayın. Yapmanız gereken tek şey, çocuğunuzun davranışlarına ya da öğrenme kapasitesine tolerans geliştirmeniz 😊 Sınırları zorlasanız iyi olur 😊

Sizler çocuklarınıza alan tanıdıkça onlar da size alan vereceklerdir. Çocuğunuzun her bağımsız hareketi, sizin self-regülasyonunuzda da pozitif etkiler yaratacaktır.

Bazı bilgiler akademik olsa da kendi deneyim ve tecrübelerimden bir kesit, umarım sizlere iyi gelmiştir.

Sevgilerle,
Fzt. Ezgi Acem